Millət olaraq şəhidimizə, qazimizə hər zaman hörmətlə yanaşmışıq. Bu hörmət səmimidir, ürəkdəndir və heç bir ölçü ilə qiymətləndirilə bilməz. Çünki bir ailə öz övladını Vətənə veribsə, bu, hamımız üçün borc və minnətdarlıq yaradır.
Ancaq cəmiyyətimizdə elə hallar da olur ki, bəzi qazilər və ya bəzi şəhid ailələri bu hörmətdən sui-istifadə edirlər. Hər kəs yox – amma var. Və məhz bu hallar danışılmadıqca, həm həqiqətən ləyaqətlə yaşayan ailələrə kölgə salır, həm də şəhid adının ucalığını zədələyir.
Şəhid qardaşına yaraşarmı ki, içib, köynəyi-şalvarı az qalır əynindən çıxsın, pis gündə oynamaq üstündə dava salsın, sonra da dili düzəməli söz tuta bilməyəndə desin ki, “mən şəhid qardaşıyam”? Bu sualı verən tək adam yoxdur, sadəcə çoxu deməyə cəsarət etmir.
Elələri də var ki, şəhidlərin ruhuna bəlkə bir dəfə də Quran oxumayıb, amma imtiyazlardan maksimum yararlanmağa çalışır, bazarda 10 qəpiklik göyərtini də ucuz almaq üçün o addan istifadə edir. Axı heç olmasa onların ruhuna hörmət qoymaq lazımdır.
Bəzi qazilər toya girəndə özlərini sanki toy yiyəsi kimi aparırlar. Ortalıqdan da çəkilmirlər ki, camaat öz qonağını dəvət etsin. Elə bil toy təkcə onlardan ibarətdir. Belə davranışlar cəmiyyətdə narazılıq yaradır və sonda yenə də o müqəddəs ada zərər vurur.
Eyni vəziyyət bəzi şəhid ata-anası, qardaşı, bacısı, övladı və ya həyat yoldaşları arasında da müşahidə olunur. Maklerlik edən, müxtəlif yollarla üstünlük qazanmağa çalışan, həddi aşan hallar olur. Digər tərəfdən, ağır sosial durumda yaşayan, həqiqətən köməyə möhtac olan şəhid ailələri də var.
Bəzən görürsən ki, övladı şəhid olandan sonra obyektlərinin pullarının sayını itirib oliqarxlaşanlar var. İnsan istər-istəməz düşünür: əgər ilahidən bir səda gəlsə ki, “köhnə yaşayışınıza qayıdın, amma şəhid olan övladınız geri dönəcək”, görəsən hamı razı olarmı? Təəssüf ki, cəmiyyətdə buna tərəddüdlə yanaşanların olacağına inananlar az deyil.
Əslində xalq çox şeyi bilir. Amma heç vaxt üç şəhid adı bilməyən, bir şəhid məzarını ziyarət etməyən “klaviatura qəhrəmanları” tərəfindən linç olunmamaq üçün bu mövzuları dilə gətirən olmur.
Halbuki danışmaq, ayırd etmək lazımdır: ləyaqətlə yaşayan, şəhid adına uyğun davranan minlərlə ailə var və onlar başımızın tacıdır. Sui-istifadə edənlər isə istisnadır və məhz bu istisnalar ümumi hörməti kölgələməməlidir.
Allah bütün şəhidlərimizə rəhmət eləsin. Onların adı hər cür şəxsi maraqdan, gündəlik qazancdan, ucuz üstünlükdən daha uca tutulmalıdır.
Fərid Əmiraslanov
"AYMEDİACOMPANY.AZ" mədəniyyət işləri üzrə direktor müavini
