Vaqif Osman oğlu Nəzirov 1940-cı il mayın 12-də Gədəbəydə, İkinci dünya müharibəsi iştirakçısının ailəsində anadan olub.

Nəzirov 1955-1960-cı illərdə Əzim Əzimzadə adına Azərbaycan Dövlət Rəssamlıq Məktəbində oxuyub. O, 1961-1967-ci illərdə Tbilisi Dövlət Rəssamlıq akademiyasında təhsil alıb.

Vaqif Nəzirovun Sumqayıtla tanışlığı isə 1968-ci ildən başlayıb. Onun ən məşhur əsəri, 1978-ci ildə Sumqayıtın dənizkənarı parkında ucaldılan "Sülh göyərçini" abidəsi sayılır.

Vaqif Nəzirov 1968-ci ildə Sumqayıta baş rəssam kimi dəvət alıb və ömrünün 50 ilini bu şəhərin abadlaşdırılmasına həsr edib. Rəssamın Sumqayıt haqqında sözlərindən: “1968-ci ildə dəvət olunmuşdum, bu yerə vurulmuşdum… Həyatımın 50 ilini mən Sumqayıtda yaşamışam… Şəhər gözümün qabağında gözəlləşib”.

Nəzirov 1974-cü ildən Rəssamlar ittifaqının üzvü olmuşdur. O, həmçinin şair Səməd Vurğun və dramaturq Cəfər Cabbarlının barelyeflərini, Nəsiminin heykəlini, bəstəkar Üzeyir Hacıbəyliyə həsr olunan xatirə kompleksinin müəllifidir. Bundan əlavə, Nəzirovun “Leyli və Məcnun”, “Karvan”, “Sənsiz”, “Sülhə çağırış”, “Ağ şanı, qara şanı” adlı əsərləri var.

Vaqif Nəzirov 2009-cu ildə Azərbaycan Respublikasının Əməkdar incəsənət xadimi fəxri adına layiq görülüb.

Görkəmli rəssam 7 mart 2020-ci ildə Bakıda vəfat edib.